Ne çabuk harcadık gençlik yaşını
Ömrümü tükenmiş yıpranmış buldum
Oyarken dünyanın dağı taşını
Halimiz kalmadı sararıp soldum
Ayrılık insanın özüne sinmiş
Umutlar yaralı hasrete binmiş
Gurbet yokuşundan çileyle inmiş
Çok hüzün yaşadım acıyla doldum
İnsan yaşlanıyor çare beklerken
Emekler çarklarda düşüp teklerken
Günleri ayları yıla eklerken
Gecenin içinde savrulup kaldım
Bu hayatın vardır elbet kanunu
Düşünmedim asla yolun sonunu
Yaşadım siyahın her bir tonunu
Mezarımı kazdım, ölmeden öldüm
Ada'nın yüreği kor olmuş yanar
Saf yürekli hâli her şeye kanar
Acı ızdırabı çileyi banar
Ne mutluluğu gördüm ne de güldüm
Cahit Ada
Halk Şairi
