Yorgun düştü gönül sahte yüzlere
Kırıldım bin kere dilim yaralı
Dost diye sarıldım nice sözlere
Sinem acı çeker halim yaralı
Hakikat perdesi yerle bir olmuş
Şu köhne çağımız arsızla dolmuş
Utanmaz tavırlar yerini bulmuş
Kalbim sızlar durur dalım yaralı
Tasa keder ile yaşıyorum ben
Acı hatıralar taşıyorum ben
Zorlukları bir bir aşıyorum ben
Dikenler içinde gülüm yaralı
Vefa aradıkça çöl gibi kaldım
Kendi iç dünyama derinden daldım
Geçmişin yükünü omzuma aldım
Gönül sazım sustu telim yaralı
Ada der yalnızlık canımı sıkar
Kibirli bedenler kalpleri yıkar
Her adımda dertler önüme çıkar
Engellerle dolu yolum yaralı
Cahit Ada
Halk Şairi