Yorgun düştü gönül sahte yüzlere
Kırıldım bin kere dilim yaralı
Dost diye sarıldım nice sözlere
Sinem acı çeker halim yaralı

Hakikat perdesi yerle bir olmuş
Şu köhne çağımız arsızla dolmuş
Utanmaz tavırlar yerini bulmuş
Kalbim sızlar durur dalım yaralı

Tasa keder ile yaşıyorum ben
Acı hatıralar taşıyorum ben
Zorlukları bir bir aşıyorum ben
Dikenler içinde gülüm yaralı

Vefa aradıkça çöl gibi kaldım
Kendi iç dünyama derinden daldım
Geçmişin yükünü omzuma aldım
Gönül sazım sustu telim yaralı

Ada der yalnızlık canımı sıkar
Kibirli bedenler kalpleri yıkar
Her adımda dertler önüme çıkar
Engellerle dolu yolum yaralı

Cahit Ada
Halk Şairi