İnsanlık kaosta, çıkması çok zor
Bu düzen nereye gider bakalım
Dünya yangın yeri ateşten bir kor
Vicdan ışığını gelin yakalım
Savaşa götüren kirli elleri
Kardeşi küstüren bozuk telleri
Ayrılık tohumu eken dilleri
Muhabbetle aşıp, dostça yıkalım
Masum feryat eder kulaklar duymaz
Şerrin sahipleri vahşete doymaz
Sinsice planlarla huzuru koymaz
Zalimin zulmüne karşı çıkalım
Kılıf aramakta barış diyenler
Yetimin hakkına çöküp yiyenler
Kibri taç eylemiş kürkü giyenler
Yanlış yapanlara ayar çekelim
Ada der dünyamız enkaza döndü
Bombalar atıldı ocaklar söndü
Maskeler düşünce yüzler göründü
Kalplerden nefreti kini dökelim
Cahit Ada
Halk Şairi