Mazlumun feryadı göğe varıyor
İçimiz daraldı dil yaktı beni
Yürekler perişan huzur arıyor
Dosta uzanmayan el yaktı beni
Alın terleriyle haram yarıştı
Düzenler bozuldu işler karıştı
Dün düşman olanlar bugün barıştı
Ne ateş ne yangın kül yaktı beni
Sözler unutuldu yüzler paklandı
Merhamet kayboldu vicdan saklandı
Doğrunun yerine yalan aklandı
Allah'tan korkmayan kul yaktı beni
Bir lokma uğruna eğilir başlar
Zalim nefret besler hoyratça taşlar
Yoksulun gözünden düşüyor yaşlar
Gönülden boşalan sel yaktı beni
Yetimin sofrası acıyla dolu
Zenginler unutmuş geçtiği yolu
Kırıldı bu çağda emeğin kolu
Dertler çoğaldıkça yıl yaktı beni
Ada'nın bağrında dinmez bir sızı
Kıştan çıkamadı görmedi yazı
Kalbini parçalar gece ayazı
Yüküm pay edilmez yol yaktı beni
Cahit Ada (26/01/2026)
Halk Şairi